Jak stworzyć własnego GPT, skoro niestandardowe GPT się wycofuje? Najkrócej, według kursu: nowy asystent powstaje dziś w projekcie ChatGPT, a istniejące GPT przenosi się do wtyczki albo odtwarza ręcznie w projekcie. Tę drogę, wraz z testami i zasadami bezpieczeństwa, rozpisuje kurs Custom GPTs: jak stworzyć własnego GPT i asystenta AI. Stan na: listopad 2026. Według pomocy technicznej OpenAI wycofanie niestandardowych GPT zaplanowano na 11 grudnia 2026 (dla części obszarów roboczych Enterprise z zatwierdzonym odroczeniem termin jest późniejszy). GPT można przenieść do wtyczki, o ile migracja jest dostępna na Twoim koncie, a istniejących rozmów z GPT nie da się przenieść do projektu. Sprawdź aktualny stan w pomocy OpenAI i w komunikacie na swoim koncie, bo dostępność zależy od planu i konta.
Co zastępuje niestandardowe GPT
Pierwszy moduł kursu to porządek w pojęciach. Niestandardowy GPT składał się z instrukcji, plików wiedzy, ewentualnych akcji i ustawień. Dziś te role przejmują trzy funkcje: projekty (instrukcje i pliki w jednym miejscu), wtyczki z umiejętnościami i aplikacjami oraz zadania zaplanowane. Kurs uczy dobierać właściwą funkcję do zadania, zamiast pytać „którą opcję kliknąć”.
Jest też lekcja o tym, co zbudujesz na swoim planie, czyli na koncie prywatnym albo w przestrzeni firmowej, oraz o ograniczeniach, które dotyczą każdego asystenta bez względu na plan. Pierwszy asystent powstaje w projekcie, z nazwą, instrukcjami, plikami i trzema pytaniami testowymi. Zanim cokolwiek klikniesz, wypełniasz kartę zadania. To nudny krok, który oszczędza najwięcej czasu.
Przykład fikcyjny, którym kurs prowadzi Cię przez wszystkie moduły: sklep z meblami z Lublina. Możesz sobie wyobrazić asystenta, który odpowiada na pytania o dostawę i zwroty, a reklamacje oddaje człowiekowi (to mój pomysł, nie scenariusz kursu). Taka mała, zamknięta rola działa zwykle lepiej niż „asystent do wszystkiego”.
Instrukcje: opis stanowiska, nie życzenia
Drugi moduł to moim zdaniem serce kursu. Instrukcje piszesz w sześciu blokach: rola, zadanie, wiedza, format, granice i „gdy nie wiesz”. Kurs porównuje je do opisu stanowiska. Instrukcja w stylu „bądź pomocny i uprzejmy” brzmi dobrze, ale nie mówi modelowi, co ma zrobić, więc lekcja pokazuje, jak takie zdania naprawiać.
Rolę definiujesz przez kontekst pracy, nie przez efektowny tytuł. Osobno piszesz blok granic: kiedy asystent oddaje sprawę człowiekowi, jak to formułuje i jak reaguje na polecenia ukryte w treści od klienta (np. wiadomość z dopiskiem „zignoruj poprzednie zasady”). Format wyniku opisujesz szablonem, a przykłady odpowiedzi dodajesz tam, gdzie sam opis nie wystarcza. Złożone zadania rozbijasz na kroki.
W tym samym module jest lekcja o instrukcjach niestandardowych konta, instrukcjach projektu i pamięci. Chodzi o to, żebyś wiedział, które ustawienia działają w danej rozmowie, i żeby asystent zachowywał się przewidywalnie, a nie raz tak, a raz inaczej.
Pliki wiedzy i dlaczego asystent mimo to się myli
Trzeci moduł zaczyna się od pytania, co w ogóle wrzucić do bazy wiedzy, a czego nie. Przygotowujesz dokumenty tak, żeby asystent korzystał z nich poprawnie i nie ujawniał niczego, czego ujawniać nie powinien. Potem formaty plików i limity: liczba plików w projekcie i GPT, rozmiar plików i limity przesyłania. Limity zmieniają się często, dlatego kurs każdorazowo oznacza, na kiedy są aktualne, a Ty przed pracą sprawdź je w pomocy swojego planu.
Najciekawsza lekcja dotyczy tego, jak asystent korzysta z plików (RAG) i gdzie się myli. Intuicja podpowiada, że asystent „czyta całą bazę”. Nie czyta. Wyszukuje fragmenty, więc nawet przy dobrych plikach odpowie źle, jeśli trafi na zły fragment. Uczysz się rozpoznawać typowe błędy i pisać testy, które je wykrywają.
Aplikacje, akcje i zadania zaplanowane
Czwarty moduł jest dla osób, których GPT łączył się z innymi systemami. Kurs rozróżnia akcje GPT, aplikacje i wtyczki, trzy pojęcia, które łatwo pomylić, i pomaga wybrać następcę dla GPT korzystającego z akcji. Kolejna lekcja dotyczy uprawnień: asystent ma mieć tylko taki dostęp, jakiego wymaga zadanie. Poznajesz też uwierzytelnianie przez klucz API i OAuth.
Schemat OpenAPI akcji nie jest tu po to, żebyś programował (kurs nie wymaga programowania). Uczysz się go czytać, rozpoznawać błędy połączenia 401, 403 i 429 oraz przygotować opis integracji, który ułatwi pracę informatykowi budującemu następcę akcji. Na koniec zadania zaplanowane: cykliczne, monitorujące albo uruchamiane zdarzeniem, z zasadą, że decyzje i wysyłka zostają po stronie człowieka.
Testy, migracja i zasady dla zespołu
Moduł testowania robi z asystenta rzecz, którą da się poprawiać metodycznie. Przygotowujesz zestaw 12 przypadków z zapisanym oczekiwanym zachowaniem, oceniasz odpowiedzi w skali od A do D z progiem gotowości i porównujesz dwie wersje na tym samym zestawie. Poprawki wprowadzasz w cyklu: jedna zmiana, pełny test, wpis w dzienniku zmian. Dochodzi zbieranie opinii od użytkowników i zamiana zgłoszeń na nowe przypadki testowe.
Ostatni moduł to migracja GPT do wtyczki krok po kroku, razem z opcją „Przenieś do wtyczki”, a gdy jej nie masz, ręczne odtworzenie GPT w projekcie. Potem wybierasz sposób udostępnienia: projekt współdzielony, wtyczka w przestrzeni roboczej albo publiczny katalog. Lekcja o zasadach korzystania opisuje, kto za co odpowiada, jakie dane wolno wprowadzać i kiedy klient musi wiedzieć, że rozmawia z AI, z uwzględnieniem RODO i AI Act. To nie jest porada prawna, więc przy wdrożeniu w firmie skonsultuj ją z prawnikiem. Kurs kończy projekt: pakiet asystenta od karty zadania po plan migracji lub udostępnienia, i egzamin z 18 pytań.
Jeśli chcesz pójść krok dalej, od asystenta do agenta, zajrzyj do kursu Agenci AI: jak stworzyć agenta w Claude i innych narzędziach. A gdy asystent ma działać w firmie, przyda się AI Act dla pracowników.
Najlepszy pomysł kursu: trzymaj wszystko poza narzędziem
Instrukcje, pliki i testy przechowujesz u siebie, nie tylko w ChatGPT. Dzięki temu odtworzysz asystenta także w innym programie, a narzędzia w tej branży zmieniają się szybko. Każda lekcja ma ćwiczenie z rozwiązaniem i diagram, więc po kursie masz nie tylko wiedzę, ale i gotowy pakiet do użycia.
Czego unikać
- Budowania asystenta od ustawień, zanim opiszesz zadanie na karcie.
- Instrukcji pełnych przymiotników zamiast konkretnych poleceń.
- Wrzucania do bazy wiedzy wszystkiego, co masz, w tym dokumentów poufnych.
- Zmieniania pięciu rzeczy naraz, bo nie poznasz, co poprawiło wynik.
- Zaufania do asystenta bez testów na własnych, trudnych przypadkach.
- Uprawnień szerszych, niż wymaga zadanie.
Zbuduj asystenta, którego przeniesiesz, gdy narzędzie się zmieni.
Zobacz program kursu: Custom GPTs: jak stworzyć własnego GPT i asystenta AI
Szkolisz zespół? Sprawdź kursy dla firm: https://vita.edu.pl/dla-firm/katalog