Przejdź do treści
Analiza danych w Excelu dla początkujących: od pytania do raportuModuł 1 · lekcja 1 z 3
Za darmo4 min czytania

Moduł 1 · Pierwsze kroki w analizie danych

Arkusz kalkulacyjny i pierwsze podsumowanie danych

Po tej lekcji poruszasz się swobodnie po arkuszu kalkulacyjnym, rozumiesz pojęcia rekord, pole, zakres i formuła oraz policzysz pierwsze podsumowanie prawdziwego zestawienia zamówień.

Arkusz kalkulacyjny jako pierwsze narzędzie analityka

Analiza danych nie zaczyna się od drogich programów. W większości polskich firm, szkół i urzędów pierwszym narzędziem jest arkusz kalkulacyjny: Microsoft Excel albo Arkusze Google. W tym kursie pracujemy w Excelu dla Microsoft 365 (stan na październik 2026). Jeśli używasz Arkuszy Google, większość opisanych funkcji też tam znajdziesz, czasem pod inną nazwą; listę funkcji Arkuszy podajemy w źródłach.

Przez cały kurs analizujesz dane jednej fikcyjnej firmy: hurtowni artykułów biurowych „Spinacz” sp. z o.o. z Lublina. Spinacz sprzedaje papier, segregatory, tonery i akcesoria firmom, szkołom, urzędom i biurom rachunkowym, przez sklep internetowy, telefonicznie i przez handlowców. W 2025 roku zebrał 1819 zamówień. Wszystkie liczby w lekcjach wynikają z tych danych i znajdziesz je w plikach ćwiczeniowych.

Po otwarciu skoroszytu widzisz kilka stałych obszarów:

  • Wstążka na górze, z kartami (Narzędzia główne, Wstawianie, Formuły, Dane). Na karcie Dane są sortowanie, filtrowanie i import plików.
  • Pole nazwy po lewej nad arkuszem. Pokazuje adres zaznaczonej komórki, na przykład B3.
  • Pasek formuły obok pola nazwy. Pokazuje prawdziwą zawartość komórki: liczbę, tekst albo formułę, która wylicza wynik.
  • Siatka komórek: kolumny oznaczone literami (A, B, C), wiersze numerami (1, 2, 3).
  • Karty arkuszy na dole. Jeden plik (skoroszyt) może mieć wiele arkuszy, na przykład osobny na zamówienia i osobny na cennik.

Pojęcia, którymi będziesz się posługiwać

Analitycy używają kilku słów, które warto znać od pierwszego dnia, bo pojawiają się w każdej instrukcji i każdym poradniku.

Podstawowe pojęcia w tabeli danych

Przykład: dane fikcyjnej hurtowni Spinacz z Lublina.

Przykład z danych Spinacza: pierwszy wiersz pod nagłówkiem to zamówienie Z25-0001 z 1 stycznia 2025 r. Klient K021 (urząd) kupił 10 segregatorów P09 po 9,90 zł, razem 99,00 zł netto. Cały ten wiersz to rekord. Kolumna „wartosc_netto” to pole. Liczba 99,00 to wartość.

Dwie zasady pomagają uniknąć większości kłopotów:

  1. Komórka pokazuje wynik, pasek formuły pokazuje prawdę. Komórka może wyświetlać „99,00 zł”, a zawierać liczbę 99 z formatem walutowym. Może też zawierać tekst „99,00 zł”, którego Excel nie zsumuje. Zawsze klikaj komórkę i patrz w pasek formuły.
  2. Formuła zaczyna się od znaku równości. W polskiej wersji Excela argumenty funkcji oddzielasz średnikiem, na przykład =SUMA(I2:I173), a liczby dziesiętne zapisujesz z przecinkiem.

Pierwsze funkcje: ile, ile razem, ile średnio

Pięć funkcji wystarczy, żeby szybko „zmierzyć” nowy plik. W nawiasach podajemy nazwy z angielskiej wersji Excela, bo takie spotkasz w wielu poradnikach.

FunkcjaCo liczyPrzykład dla stycznia
ILE.NIEPUSTYCH (COUNTA)niepuste komórki=ILE.NIEPUSTYCH(A2:A173)
SUMA (SUM)sumę liczb=SUMA(I2:I173)
ŚREDNIA (AVERAGE)średnią arytmetyczną=ŚREDNIA(I2:I173)
MIN i MAXnajmniejszą i największą liczbę=MAX(I2:I173)
ILE.LICZB (COUNT)komórki z liczbami=ILE.LICZB(I2:I173)

Szybka kontrola: jeśli ILE.NIEPUSTYCH i ILE.LICZB dla tej samej kolumny kwot dają różne wyniki, część kwot jest zapisana jako tekst. To sygnał, że dane trzeba najpierw uporządkować (zajmiesz się tym w module 2).

Excel podpowiada też wyniki bez wpisywania formuł: gdy zaznaczysz kolumnę z liczbami, na pasku stanu na dole okna zobaczysz średnią, licznik i sumę. To dobre do szybkiego sprawdzenia, ale do raportu zapisuj formuły, żeby każdy mógł prześledzić obliczenie.

Najważniejsze w 3 punktach

  1. Tabela danych składa się z rekordów (wiersze), pól (kolumny) i wartości (komórki); zakres zapisujesz jako adres od lewego górnego do prawego dolnego rogu.
  2. Pasek formuły pokazuje prawdziwą zawartość komórki, a formuła w polskim Excelu zaczyna się od = i używa średnika między argumentami.
  3. Nowy plik „mierzysz” funkcjami ILE.NIEPUSTYCH, SUMA, ŚREDNIA, MIN, MAX i ILE.LICZB; różnica między licznikami zdradza kwoty zapisane jako tekst.

Źródła

Materiały do pobrania

Pliki do ćwiczeń są dostępne w abonamencie.

  • Zamówienia ze stycznia 2025 i arkusz w złym układzieModuł 1: pierwsze funkcje, dobra tabela danych, tabela Excela15 KBDostępne w abonamencie
  • Surowy eksport zamówień z I kwartału (CSV, średnik, UTF-8)Moduł 2: przegląd danych, import CSV, porządkowanie10 KBDostępne w abonamencie
  • Eksport po oczyszczeniu z sumami kontrolnymiModuł 2, lekcja 3: rozwiązanie ćwiczenia z porządkowania13 KBDostępne w abonamencie
  • Cennik, 1819 zamówień 2025 i kartoteka klientówModuł 3: formuły i odwołania, funkcje warunkowe, X.WYSZUKAJ93 KBDostępne w abonamencie
  • Sprzedaż 2025 z kategorią, typem klienta, województwem i marżąModuł 4: sortowanie, filtrowanie, tabele przestawne i fragmentatory129 KBDostępne w abonamencie
  • Zamówienia 2025, sprzedaż miesięczna, ceny papieru i ruch w sklepie internetowymModuł 5: średnia, mediana, kwartyle, wartości odstające, średnia ważona, korelacja132 KBDostępne w abonamencie
  • Podsumowania do wykresów, zły wykres do poprawy i dane do pulpituModuł 6: dobór wykresu, czytelny wykres, raport i pulpit135 KBDostępne w abonamencie
  • Dane do projektu końcowego: zamówienia, produkty, klienci, kontakty, szablon „Metoda”Moduł 7: odpowiedzialna analiza i projekt końcowy99 KBDostępne w abonamencie

Następna: Od pytania biznesowego do pytania analitycznego

20 lekcji, pliki i certyfikat w abonamencie.

Program kursu

Karta wymagana · anulujesz jednym kliknięciem · Mam już konto