Czego naprawdę potrzebujesz: domownicy, rytm dnia i lista funkcji

Po tej lekcji przygotujesz listę funkcji swojego małego mieszkania: kto w nim mieszka, co robi w ciągu dnia i tygodnia oraz które czynności muszą mieć stałe miejsce, a które mogą się dzielić jednym kątem. To punkt wyjścia do każdej kolejnej decyzji w kursie.

Na małym metrażu każdy metr ma kilka zadań

W mieszkaniu 70 m² błąd w planowaniu oznacza zwykle mniej wygody. W kawalerce 30 m² ten sam błąd oznacza, że czegoś po prostu nie da się zrobić: nie ma gdzie rozłożyć deski do prasowania, rower stoi w przedpokoju, a biurko trafia na parapet. Dlatego zanim pomyślisz o kolorach czy meblach, opisz, jak naprawdę żyjesz.

Najczęstszy błąd przy urządzaniu małego mieszkania to kupowanie mebli „z katalogu”, czyli takich, jakie zwykle stoją w salonie i sypialni. Tymczasem na 30-50 m² pokój dzienny bywa jednocześnie sypialnią, biurem, jadalnią i suszarnią. Meble i układ mają obsłużyć te funkcje, a nie wypełnić pokój typowym zestawem.

Ogólną metodę analizy potrzeb znajdziesz w kursie „Projektowanie wnętrz od zera: jak zaprojektować wnętrze od pomiaru do koncepcji”. Tutaj skupiamy się na tym, co specyficzne dla małego metrażu: łączeniu funkcji i wyborze, z czego rezygnujesz.

Domownicy i rytm dnia

Zacznij od osób, a nie od pomieszczeń. Dla każdego domownika zapisz:

• godziny w domu: kto pracuje zdalnie, kto wraca późno, kto wstaje pierwszy;
• czynności codzienne: sen, praca, posiłki, ćwiczenia, hobby, opieka nad zwierzęciem;
• czynności tygodniowe i sezonowe: goście, pranie i suszenie, przechowywanie sprzętu sportowego, choinka, walizki;
• konflikty: kiedy dwie osoby potrzebują tej samej przestrzeni w tym samym czasie.

Rytm dnia pokazuje, które funkcje mogą dzielić miejsce. Stół, przy którym rano pracujesz, wieczorem może służyć do kolacji. Ale jeśli jedna osoba pracuje do 18:00 przy wideorozmowach, a druga w tym czasie gotuje i ogląda telewizję w tym samym pokoju, to konflikt, który trzeba rozwiązać już na etapie układu.

Lista funkcji powstaje przed wyborem mebli i kolorów.

Funkcje stałe, dzielone i odpuszczone

Z czynności zrób listę funkcji i podziel ją na trzy grupy:

1. Funkcje stałe: muszą mieć swoje miejsce, którego nie składasz ani nie sprzątasz codziennie. Zwykle to sen (jeśli nie godzisz się na codzienne rozkładanie sofy), gotowanie i przechowywanie ubrań.
2. Funkcje dzielone: korzystają z tego samego mebla lub kąta o różnych porach. Przykład: stół do pracy i posiłków, sofa do siedzenia i dla gościa na noc.
3. Funkcje odpuszczone lub przeniesione: świadomie rezygnujesz albo przenosisz je poza mieszkanie. Rower w piwnicy lub komórce lokatorskiej, sprzęt sezonowy w schowku, duże przyjęcia u rodziców.

Ta trzecia grupa jest najtrudniejsza, ale daje najwięcej miejsca. Lepiej zdecydować na papierze, że w kawalerce nie będzie wanny ani osobnego stołu na sześć osób, niż kupić je i codziennie się o nie obijać.

Przykład: kawalerka 30 m² w Łodzi

Przykład fikcyjny. Kasia mieszka sama w kawalerce 30 m² w bloku z wielkiej płyty w Łodzi: pokój z aneksem kuchennym, przedpokój i łazienka. Pracuje zdalnie trzy dni w tygodniu, biega, raz w miesiącu nocuje u niej siostra.

Każda funkcja dostaje grupę i decyzję, zanim powstanie rzut.

Kasia zauważyła, że najwięcej czasu spędza przy stole, a nie na sofie. Dlatego to stół dostał najlepsze miejsce przy oknie, a sofa jest mniejsza, niż planowała na początku.

Najważniejsze w 3 punktach

1. Zacznij od domowników i rytmu dnia, a dopiero potem myśl o meblach.
2. Podziel funkcje na stałe, dzielone i odpuszczone; trzecia grupa daje najwięcej miejsca.
3. Konflikty o tę samą przestrzeń rozwiązujesz na etapie listy funkcji, nie po zakupach.

Źródła

• Kurs VITA „Projektowanie wnętrz od zera: jak zaprojektować wnętrze od pomiaru do koncepcji”, lekcja „Funkcja przed dekoracją: strefy i trasy ruchu” (metoda listy czynności i hierarchii).
• Przykłady w lekcji są fikcyjne i służą do ćwiczeń.